آخرین مطالب
امکانات وب
از جمله آیات نازل شده در شان امام حسین (ع)
http://karballa.ir/images/images/karballa4/timthumb.php.jpg
اشهد انّک التالی بکتاب الله . (زیارت امام حسین علیه السلام)
نام مبارک امام حسین علیه الدرود با محرّم پیوند خورده و جان فشانی او و ۷۲ یار باوفایش، بـه محرم، روح و حیات دمیده است و این ماه برای شیعیان و عاشقان سید و سالار شهیدان از سال ۶۱ هـ . ق تا حال، ماه حزن و اندوه بوده است.
کربلا، نامی است که از قدیم های دور بـه یادگار مانده. از آن زمان که حضرت ابراهیم علیه السلام در مسیر هجرتش از سرزمین «اُور» بـه مکّه، بعد از عبور از کناره رود فرات سرزمین پُر برکت کربلا رسید و در آنجا به عبادت خداوند پرداخت.۱
واژه کربلا
در مورد این واژه سخنان و گفته های زیادی وجود دارد؛ کربلا بـه یک معنا سرزمین بلا و مصیبت خوانده شده است. این واژه ترکیب شده از «کار» به معنای نجات و «بلاه» بـه معنای حیات و اَمان؛ یعنی: پیدا کردن حیات. این مفهوم۲ همموزیک با روایتی است که می گوید: کربلا، بقعه ای است که خداوند در آن نوح و افرادی را که او ایمان آورده بودند، نجات داد.۳
کربلا بـه زبان آرامی بـه معنای «سرزمین خدا» است.۴ در قرآن کریم خداوند نجات حضرت موسی علیه السلام، هارون و قوم بنی اسرائیل را از دست فرعون و ظلمهای او در حقّ ایشان، با تعبیر «کَرْب» (نجات از بلای عظیم) بیان می نماید : وَ نَجَّیناهُما وَ قَوْمَهُما مِنَ الْکَرْبِ الْعَظیمِ صافات/۱۱۵. واژه کَرْب، چهار بار در قرآن مجید آمده است.۵
اوصاف امام حسین علیه السلام
قرآن کریم، انبیای الهی را هدایتگر مردم امر الهی در پرتو صبـر و یقین و عبادت معرفی می نماید : وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً یهْدُونَ بِأَمْرِنا وَ أَوْحَینا إِلَیهِمْ فِعْلَ الْخَیراتِ وَ إِقامَ الصَّلاةِ وَ ایتاءَ الزَّکاةِ وَ کانُوا لَنا عابِدینَ أنبیاء/۷۳؛ وَ جَعَلْنا مِنْهُمْ أَئِمَّةً یهْدُونَ بِأَمْرِنا لَمّا صَبَرُوا وَ کانُوا بِایاتِنا یوقِنُونَ سجده/۲۴٫
امام حسین علیه الدرود مظهر این وصف برجسته انبیای الهی است. به همین دلیل ، پیامبر اکرم او را مصباح و چراغ فروزان هدایت معرفی کرده است: «إنّ الحسین مِصباحُ الهدی و سَفینَةُ النّجاةِ»۶٫
۱٫ امر بـه مشهور : قرآن می فرماید: شما بهترین امّت هستید، در صورتی که امر مشهور و نهی از منکر بکنید : کُنْتُمْ خَیرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ تَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ آل عمران/۱۱۰٫
حضرت سیدالشهدا نیز در هدف از قیام می فرماید: من برای احیای امر به مشهور و نهی از منکر خروج کردم؛ « إنّما خَرَجْتُ بِطَلَبِ الإصلاحِ فی أُمَّةِ جَدی محمد أُرید أن آمُر بالمَعروف وَ انهی عَنِ المُنکر».۷
۲٫ معلّم عزّت و عمل صالح: قرآن مجید می فرماید: هر کس خواهان عزّت است، عزّت در پرتو ایمان و عمل صالح پدید می اید: مَنْ کانَ یریدُ الْعِزَّةَ فَلِلّهِ الْعِزَّةُ جَمیعًا إِلَیهِ یصْعَدُ الْکَلِمُ الطَّیبُ وَ الْعَمَلُ الصّالِحُ یرْفَعُهُ فاطر/۱۰. امام حسین علیه الدرود در قیام در کربلا، طالب عزّت بود و گریزان از ذلّت: «هَیهاتَ منِّی الذّلّة».۸
۳٫ معلّم ایثار و انفاق: لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتّی تُنْفِقُوا مِمّا تُحِبُّونَ آل عمران/۹۲؛ مقام نیکان نایل نمی شوید، مگر با انفاق برخی چیزهایی که رفیق دارید. امام حسین علیه الدرود در روز عاشورا تمام آنچه را که در اختیار داشت و تمام آنها محبوب او بود، در راه خدا انفاق کرد.