آخرین مطالب
امکانات وب
نگاهی بر ناگفته هایی از انتقال ضریح امام حسین (ع)
نخستین ضریحی که در مضجع شریف سیدالشهداء(ع) نصب شد، در سال 371 هجری سازه ای از چوب ساج و تزئیناتی از عاج فیل بود.
ضریح ، ششمین ضریحی خواهد بود که در تاریخ بارگاه امام حسین(ع) نصب خواهد شد. این ضریح توسط استاد محمود فرشچیان طراحی شده و خطاطی های آن را استاد سیدمحمد حسینی موحد انجام داده است.
جذاب اینکه برای نخستین بار در طول تاریخ، برای طراحی سازه ضریح از مهندسان عمران و معماری مصرف شده تا این ضریح در مساوی 12.8 تن فشار عمودی و 600 کیلو بر هر متر مربع فشار جانبی مقاوم باشد. پیش بینی شده است ضریح جدید 300 سال عمر مفید خواهد داشت، یعنی بیش از چهار مساوی ضریح کنونی که بوسیله هندی ها ساخته شده است.
در تهیه ضریح جدید ـ که بیش از دوازده تن وزن دارد ـ 6050 کیلو چوب ساج (تهیه شده از جنگل های برمه)، 4600 کیلو نقره، 700 کیلو مس، 450 کیلو استیل، 100 کیلو آهن و 118.650 کیلوگرم طلا کار رفته است.
کار تهیه ضریح جدید سیدالشهداء(ع) 4.5 سال بـه طول انجامید و این امر عنایت مخصوص آیت الله سید علی سیستانی، درایت حجت الادرود سید جواد شهرستانی (نماینده آیت الله سیستانی در ایران)، هدایت حجت الادرود شیخ عبدالمهدی کربلایی (تولیت عتبه حسینی) و تلاش مجدانه و شبانه روزی هیئت امنای تهیه ضریح در شهر مقدس قم امکان پذیر شد.
قطعات اصلی این ضریح از طریق هوایی نجف منتقل و از آنجا ـ بـه دلیل مسائل امنیتی ـ بـه صورت بسته بندی و تدابیر ویژه بـه کربلا منتقل شد. ولی بخش هایی از ضریح (حدود 30 درصد آن) روز دهم ماه محرم و مصادف با شام غربیان آل الله از قم خارج شد تا از طریق شهرهای تهران، ساوه، اراک، بروجرد، خرم آباد، دزفول، اندیمشک، شوشتر، آبادان، اهواز و در نهایت شلمچه، خاک عراق منتقل شود.