واکنش شیطان بعد از شهادت امام حسین(علیه السلام)
حضرت سیدالشهدا(علیه السلام) که از هر نظر بـه شهادت خود آگاه بودند و وقت ی که می خواستند از مدینه حرکت کنند، ام سلمه همسر پیامبر(ص) به خدمت ایشان رسید و عرض کرد: ای نور دیده من، مرا اندوهناک مکن در بیرون رفتن از مدینه بسوی عراق، چون من از جدت رسول خدا(ص) شنیدم که می فرمودند: فرزند دلبند من حسین، در عراق، در زمینی که آنرا کربلا می گویند به تیغ ظلم و جفا کشته می شود.
پس آن حضرت فرمودند: ای مادر، می دانم که شهید خواهم شد و چاره ای جز رفتن ندارم و بـه فرموده خدا عمل می کنم.
و اگر که در کتب مدینه المعاجز و ملحقات احقاق الحق نقل است، ایشان می فرمایند: بـه خدا سوگند؛ می دانم در چه روزی کشته می شوم، و چه کسی مرا خواهد کشت، و در کدام بقعه مدفون خواهم شد و می دانم چه کسی با من از اهل بیت من و خویشان من کشته خواهد شد، و می خواهی ای مادر نشان بدهم جای شهادت خود را؟
و پس آن حضرت دست مبارک خود سوی کربلا اشاره نمودند و به اعجاز آن حضرت زمین ها فرو رفت و زمین کربلا بالا قرار گرفت...
به اقطعا ل قوی این نخستین معجزه ای بوده که از حضرت سیدالشهدا(علیه السلام) در راه رسیدن بـه شهادت و تقرب خدا، از ایشان سرزده و جذاب است بدانید که بعد از آن نیز معجزاتی بسیار عجیب تر از این حضرت نمایان گردیده نحوی که اکثر راویان و منابع آنها را نقل کرده اند. متوسل در باب این معجزات می نویسد:
امام حسین(علیه السلام) بعد از طی مراحل و رسیدن به خاک کربلا، دیگر اسبشان قدم از قدم برنمی داشت تا آن اسب را عوض کردند، پس اسبی دیگر برای حضرت آوردند و آن هم گامی برنداشت تا آن که پنج اسب را به همین منوال عوض کردند و هیچکدام راه نرفتند و حضرت بعد از دیدن این صحنه ها از نام آن سرزمین جویا شدند و پی به ماجرا بردند!