نگاهى گذرا به زندگانى حضرت اباعبدالله الحسين (ع)
ميلاد نور
در روز سوم ماه شعبان سال چهارم هجرت (1) دومين فرزند برومند حضرت على (علیه السلام) و فاطمه (سلام الله علیها), كه درود خدا بر ايشان باد, در خانه وحى و ولايت چشم جهان گشود.
چون خـبر ولادتش بـه پيامبر گرامى اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) رسيد, به خانه حضرت على (علیه السلام) و فاطمه (سلام الله علیها) آمد و اسما (2) را فرمود تا كودكش را بياورد.
اسما او را در پارچه اى سپيد پيچيد و خدمت رسول اكرم (صلی الله علیه و آله و سلم) برد, آن گرامى به گوش راست او اذان و بـه گوش چپ او اقامه گفت .(3)
به روزهاى اول يا هفتمين روز ولادت با سعادتش , امين وحى الهى , جبرئيل , فرود آمد و گفت : درود خداوند بر تو باد اى رسول خدا, اين نوزاد را نام پسر كوچك هارون (شبير)(4) كه عربى (حسين) خوانده ميشود نام بگذار.(5)
چون على براى تو بسان هارون براى موسى بن عمران است , جز آن كه تو خاتم پيغمبران هستى .
و بـه اين ترتيب نام پرعظمت حسين عليه الدرود از جانب پروردگار, براى دومين فرزند حضرت فاطمه (درود الله علیها) انتخاب شد.
به روز هفتم ولادتش , فاطمه زهرا كه درود خداوند بر او باد, گوسفندى را براى فرزندش به عنوان عقيقه(6) كشت , و سر آن حضرت را تراشيد و هموزن موى سر او نقره صدقه داد.(7)
امام حسين عليه الدرود و رسول الله صلى الله عليه وآله
از ولادت حسين بن على (علیه السلام) كه در سال چهارم هجرت بود تا رحلت رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) كه شش سال و چند ماه بعد اتفاق افتاد, مردم از اظهار دوستی و لطفى كه پيامبر راستين اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) در مورد حسين (علیه السلام) ابراز ميداشت , بزرگوارى و مقام شامخ پيشواى سوم آگاه شدند.