آخرین مطالب
امکانات وب
فلسفه و چیستی عزاداری برای امام حسین(علیه السلام)
فلسفه و چیستی عزاداری برای امام حسین(علیه السلام)«عزا» در لغت، معنای «صبر و شكیبایی كردن بر هر چیزی كه آدم از دست می دهد(1) و نیز به معنای «خوب طاقـت كردن»، «صبر كردن در مصیبت» و «سوگ و مصیبت»...
فلسفه و چیستی عزاداری برای امام حسین(علیه السلام)
«عزا» در لغت، به معنای «صبر و شكیبایی كردن بر هر چیزی كه آدم از دست می دهد(1) و نیز معنای «بهتر صبـر كردن»، «صبر كردن در مصیبت» و «سوگ و مصیبت» است.(2) در عربی، «عزیت فلانا» یعنی او را دلداری و تسلی دآدم ، و «احسن الله عزاك» یعنی خداوند تو را صبـر نیك دهد.(3)
بر این اساس، «عزاداری» مراسمی است كه برای آرامش بخشیدن به فرد یا افراد داغدیده برگزار می شود. برای این منظور، روش های متعددی كاربرد دارد، مانند:
هم دردی كردن زبانی فرد داغ دیده، گریه كردن همراه با فرد داغ دیده، شنیدن غـم و غصه های شخص داغ دیده، یادآوری داغ های افراد دیگر به ویژه داغ های بزرگان دینی و تاریخی و ... در جوامع مختلف، عزاداری اکثرا در قالب مراسم جمعی، در چند وهله زمانی (سوم، هفتم، چهلم و...) و آدابی ویژه برگزار می شود، و روی رفته، تاثیر بسیار شگرفی در آرامش بخشیدن افراد داغ دیده دارد.(4)
افزون بر مراسم عزاداری، دو علت «گذشت زمان» و «فراموشی» به یاری فرد داغ دیده می آید و اندك اندك او را از هیجان های ناشی از ناراحتی دیدگی می رهاند.(5) در این حال، مراسم عزاداری هم متوقف می شود، و در نهایت، برای بزرگداشت و یادبود، مراسمی برپا می شود، اما روشن است كه نقش مراسم یادبود در آرامش بخشیدن بـه بازماندگان بسیار اندك، و نقش آن در زنده نگاه داشتن نام و یاد شخص در قدیم بسیار زیاد است. به همین دلیل ، برگزاری مراسم بزرگداشت و یادبود برای بزرگان دینی، ملی و پژوهشگران ، حتی بعد از گذشت زمان دراز از فقدان آن ها، كاری بسیار رایج است.