آخرین مطالب
امکانات وب
خصوصیات ی مشهور شدن شعر محتشم کاشانی
همه عالم که بروی، پارچه های تیرگی که در عزای آقا اباعبدالله الحسین نصب می شود مزین به شعر زیبا ی محتشم کاشانی است.
باز این چه شورش است که در خلق عالم است باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است
باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است
این صبح تیره باز دمید از کجا کزو کار جهان و خلق جهان عبارت درهماست
گویا طلوع می نماید از مغرب آفتاب کاشوب در همه ذرات عالم است
گرخوانمش قیامت جهان بعید نیست این رستخیز عام که نامش محرم است
در بارگاه قدس که جای ملال نیست سرهای قدسیان تمام بر زانوی است
از شمالی ترین نقطه گرفته تا جنوبی ترین بخش این جهان ، هر کجا علمی بر پاست، این شعر محتشم نیز هست و همواره هم خود اندیشیده ام که قطعا رازی است در سرودن این شعر. دو نقل هست که چطور محتشم این شعر را سرود:
نقل اول: زماني كه محتشم در مرثيه برادرش (عبدالغني) كه در سفر مكه فوت کرده بود، نوحه خواني كرد، شب در عالم رؤيا اميرالمؤمنين(ع) به او فرمودند: چرا در مصيبت برادرت نوحه مي خواني اما براي فرزندم حسين، مرثيه نمي گويي؟ محتشم عرض كرد: يا اميرالمؤمنين! مصيبت سيد الشهداء(ع) خارج از میزان و حصر بوده و نمي دانم از كدام مصيبت او شروع كنم؟ حضرت او فرمودند: بگو (باز اين چه شورش است كه در خلق عالم است) محتشم از خواب بيدار شده و بقيه را سرود تا رسيد بـه اين بيت: (هست از ملال گرچه بري ذات ذوالجلال) و در مصرع بعدي متحير ماند چه بگويد كه شايسته مقام حضرت ربوبي باشد ولي باز مؤيد بـه مدد غيبي شده و در خواب حضرت ولي عصر(عج) به او فرمودند: بگو (او در دل است و هيچ دلي نيست بي ملال) پس بيدار شده و آن بند را به پايان رساند.