آخرین مطالب
امکانات وب
نبعضی اجمالی بر مبارزات سياسى امام حسين (ع) در زمان معاويه
امام حسن(علیه السلام)در اثر توطئه اى شوم كه از سوى معاويه تدارك ديده شد شهادت رسيد و جلوه هاى شكوهمند امامت در ديگر يادگارفاطمه و على عليهماالسلام متجلى گشت. استبداد اموى جهت هدم امامت راستين و ياران دلباخته آن عزم را دو چندان كرد و تهديد و ارعاب و ترفندهاى عوامفريبانه نابودى مكتب و راه امام على و فرزندانش عليهم الدرود همت گماشت. بدين جهت، رهبرى و هدايت امت شرايط دشوار و طاقت فرسايى يافت. زمان دهساله امامت ابى عبدالله(علیه السلام) بيانگر مواضع وبرنامه هاى آن حضرت در مقابل اين تحولات است كه پيامها و درسهاى ارزشمند ى را فرا راه عاشقانش قرار مى دهد و از سوى ديگر، سيره اخلاقى تربيتى آن بزرگوار را ازذخائر ازرشمند جهان ادرود و ازبايسته هاى پژوهشى است كه بخش مهمى از آن ظهور و درخشش همين زمان مبارك است. نوشته حاضر نگاهى است اجمالى يكى از مواضع و ابعاد زندگى سياسى آن حضرت با عنوان «مبارزات امام حسين(علیه السلام)در زمان معاويه كه محورهاى زير بيانگر جوانب آن مى باشد.
اعلام منشور ولايت در سرزمين منا
شيعيان امام على(علیه السلام)روزهاى سختى را در حكومت معاويه سپرى مى كردند. تعداد زيادى از آنان بوسیله معاويه به شهادت رسيده وبسيارى ديگر فرارى يا منزوى و در اضطراب و نگرانى بـه سرمى بردند. در منابر و اجتماعات اهانت امام على(علیه السلام) به صورت رسمى رواج يافته بود و دلهاى عاشقان و دوستداران اميرمومنان راسخت جريحه دار كرده بود. اكنون ديدگان سوى امام حسين(علیه السلام)دوخته شده و منتظر رهکرده او دستورهاى آن حضرت است تا اين سكوت مرگبار را بشكند و راهى سوى افقهاى حقيقت بگشايد. امام حسين(علیه السلام)همراه عبدالله ابن عباس و عبدالله ابن جعفر حج مى گذارد. در سرزمين منى فرصتى دست مى دهدتا امام(علیه السلام)از اصحاب پيامبرو شيعيان و نيك مردان انصار دعوت كندو حقايق را براى آنان بازگو كند. بيش از هفتصد تن گرد امام اجتماع مى كنند كه دويست نفر آنان از اصحاب پيامبرند. حضرت بپاخاست و بعد از حمد وثناى الهى، فرمود: «اين تجاوزگر(معاويه)برما و شيعيان ما سختيها و ناملايماتى روا داشته است كه دانسته و ديده ايد يا به شما رسيده است. مى خواهم از شما در مورد حقيقتى جويا شوم. اگر راست گفتم، آن را تصديق كنيد و در صورتى كه خلاف گفتم،مرا تكذيب كنيد. سخنم را بشنويد و گفتارم را بنويسيد. پس زمان ى كه بـه سوى شهرها و قبايل خويش بازگشتيد، هر آن كس را كه مورد وثوق و اطمينان دانستيد به آنچه از حقوق ما مى دانيد، دعوت كنيد. من از آن مى ترسم كه حق ولايت از بين رود و مغلوب گردد،اگر چه خدا نور خويش را بـه رناراحتی خواست كافران، غالب خواهدگردانيد.»
پس آنچه از قرآن و سنت پيامبر(ص)در مورد پدر و مادرش واهل بيت(عليهم الدرود )بود، براى آنان قرائت كرد. همگى گفتند: «اللهم نعم قد سمعنا و شهدنا» ; همين طور است ما شنيديم و افراد مورد اعتماد براى ما آنچه فرموديد، نقل كردند.
پس حضرت فرمود: «شما را به خدا سوگند مى دهم آيا مى دانيد كه پيامبر(ص) على(علیه السلام)را در غدير خم به امامت منصوب كرد و مردم رابه ولايت او فرا خواند و دسمسافرت داد كه اين پيام را حاضران بـه غايبان برسانند؟» همگى گفتند: «بلى ما شنيديم.» (1)
بدين ترتيب، امام(علیه السلام)در آن اجتماع بر حقيقت امامت تاكيدورزيده و رسالت و مسووليت فوائد را براى ترويج مكتب اهل بيت(عليهم السلام)و مبارزه استبداد اموى ترسيم كرد. سخنرانى حضرت در مسجد پيامبر(ص)نيز در همين راستا است. مرحوم مجلسى مى نويسد: به معاويه گفتند: ديدگان سوى حسين(علیه السلام)است. كارى كن كه اومنبر رود و خطابه ايراد كند; از چشـم مردم خواهد افتاد; زيراتوانايى خطابه ندارد. معاويه گفت: اين را در مورد برادرش حسن ابن على تجربه كردم، بـه رسوايى مامنجر شد.